Adriano: Ο αυτοκράτορας που δεν έκατσε ποτέ στον θρόνο του
Στις 25 Ιουλίου του 2004, ο Adriano γίνεται ο ήρωας της χώρας του. Σκοράρει στο 93’ για να ισοφαρίσει, ευστοχεί στο πέναλτι που εκτελεί, η Βραζιλία κατακτά το Copa America του 2004, κερδίζοντας τη μισητή αντίπαλο, Αργεντινή. Παράλληλα, από τον Γενάρη του ίδιου έτους, ο νεαρός έχει καθιερωθεί στην 11αδα της Inter, σκοράροντας 12 φορές. Είναι μόλις 22 χρονών και το μέλλον είναι μπροστά του. 9 μόλις μέρες μετά, την 4η Αυγούστου του 2004 και καθώς βρίσκεται με τους “nerazzuri” για την προετοιμασία της επόμενης σεζόν, ακούει από το ακουστικό την είδηση πως ο μπαμπάς του πέθανε.
Η επόμενη σεζόν είναι η καλύτερη της καριέρας του. Σκοράρει 28 φορές σε 42 παιχνίδια για την Inter, κατακτά το Confederations Cup του 2005, ενώ παίρνει το βραβείο του πρώτου σκόρερ και του καλύτερου παίκτη της διοργάνωσης. Ο εμβληματικός αρχηγός της Inter, Xavier Zanetti, έχει πάρει από κοντά τον Adriano και τον έχει σαν τον μικρό του αδερφό. Ο ιδιοκτήτης της ομάδας, σαν υιοθετημένο γιο. Όμως κάτι έχει σπάσει μέσα στον διάδοχο του Ronaldo, όπως όλοι έλεγαν ότι θα γίνει.
Η κατάθλιψη και ο αλκοολισμός έχουν αρχίσει να καταβάλλουν τον σταρ της Βραζιλίας. Ο ίδιος έχει πει πως ο θάνατος του πατέρα του ήταν κάτι που δεν ξεπέρασε ποτέ. Έχει παραδεχθεί πως του ήταν αδύνατο να κοιμηθεί αν ήταν νηφάλιος. Σε μια εποχή όπου τα θέματα ψυχικής υγείας στους αθλητές ήταν ταμπού και χάλαγαν την εικόνα του μάτσο άνδρα, ο “Imperador”, όπως ήταν το ψευδώνυμο του, δεν είχε κάποιο τρόπο να πολεμήσει αυτό που τον κατέβαλλε, με την εξαίρεση του αλκοόλ.
Οι παρενέργειες της κατάθλιψης και του αλκοολισμού δεν άργησαν να φανούν και στο γήπεδο. Η απόδοση του ξεκινούσε να πέφτει, τα κιλά είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν, το κίνητρο είχε εκλείψει. Το μαγικό αριστερό του πόδι ήταν εκεί, όμως όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που τον έκαναν τον καλύτερο επιθετικό της 3ετιας του 2002-2005 είχαν φύγει. Η πίεση από τα media στην Ιταλία γινόταν όλο και μεγαλύτερη, γεγονός που δυσχέραινε ήδη περισσότερο την ψυχική υγεία του παίκτη, ο οποίος ήθελε να γυρίσει στη χώρα του.
Ο δανεισμός στη Sao Paulo τον βοήθησε να ξαναβρεί τη φόρμα του, πριν φύγει οριστικά από την Inter για την αγαπημένη του Flamengo. Ο Adriano θύμιζε ξανά τον παίκτη που ο κόσμος είχε λατρέψει. Το καλοκαίρι του 2011, μόλις στα 27 του, επιστρέφει στην Ιταλία, αυτή τη φορά για την Roma, που ξοδεύει 5 εκατομμύρια για να φέρει τον -αναγεννημένο όπως φαινόταν- Βραζιλιάνο πίσω στη Serie A. Τον Μάρτιο του 2012 αποδεσμεύεται από την ομάδα της ιταλικής πρωτεύουσας.
Ακολούθησαν οι Corinthians, Flamengo για τρίτη φορά και Atletico Paranaense. Σε καμία δεν στέριωσε. Ο πόνος δεν απάλυνε στιγμή. Έφτασε να έχει μέχρι και δικαστικά θέματα, όταν το 2014 αθωώθηκε από τις κατηγορίες ότι συμμετείχε σε κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών, λόγω έλλειψης αποδείξεων. Το σίγουρο ήταν πως ο πρώην superstar του ποδοσφαίρου, είχε γυρίσει στις φαβέλες. Εκεί που δεν ήταν ο “Imperador”, εκεί που μπορούσε να είναι ο εαυτός του. Ξανακούσαμε για αυτόν το 2024, όταν και κυκλοφόρησε ένα βίντεο με αυτόν να τριγυρνά μεθυσμένος στους δρόμους του Rio de Janeiro, συνοδευόμενο με ένα άρθρο που εξιστορούσε τον αποτυχημένο, μετά από μόλις 24 μέρες, γάμο του.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως πρόκειται για μια από τις πιο τραγικές ιστορίες στην σύγχρονη εποχή του αθλητισμού. Ένας παίκτης που θα μπορούσε να κατακτήσει κάθε κορυφή που υπάρχει για να κατακτηθεί, να χάνεται τόσο γρήγορα από το προσκήνιο. Σήμερα συμπληρώνει τα 44 έτη ζωής και το σίγουρο, αν κρίνουμε από την ιστορία του, είναι πως ο πόνος δεν έχει ακόμα απαλύνει και οι δαίμονες ακόμα είναι μέσα του. Το άλλο σίγουρο, είναι πως ο Adriano είναι μάλλον το μεγαλύτερο what if που γέννησε το άθλημα, τουλάχιστον για τον 21ο αιώνα.